Eugeniusz Wawrzkowicz (ur. 12 sierpnia 1887, zm. w grudniu 1940 lub 1942 w ZSRR) – major naukowo-oświatowy Wojska Polskiego, historyk, badacz czasów napoleońskich oraz dziejów Lwowa.
Życiorys W 1905 ukończył C. K. Gimnazjum im. Franciszka Józefa we Lwowie. Jako historyk był uczniem Szymona Askenazego. Uzyskał stopień naukowy doktora filozofii. 9 listopada 1911 zdał egzamin na nauczyciela historii i geografii w szkołach średnich. Był nauczycielem od ok. 1910. Uczył historii i geografii. W 1918 był zastępcą profesora w II Gimnazjum we Lwowie.
U kresu I wojny światowej uczestniczył w obronie Lwowa w 1918 w trakcie wojny polsko-ukraińskiej. Został przyjęty do Wojska Polskiego. Został awansowany na stopień majora w korpusie oficerów administracyjnych, w dziale naukowo-oświatowych, ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. W latach 20. i na początku lat 30. pełnił służbę w Korpusie Kadetów Nr 1 we Lwowie. W sierpniu 1929 został przesunięty ze stanowiska wykładowcy na stanowisko pełniącego obowiązki dyrektora nauk.