thumb|Grób profesora Włodzimierza Dzwonkowskiego na Dołach w Łodzi Włodzimierz Andrzej Franciszek Ksawery Dzwonkowski (ur. 4 lutego 1880 w Krasiłowie w guberni wołyńskiej, zm. 28 lutego 1954 w Łodzi) – polski historyk.
Życiorys Był synem Stanisława i Władysławy ze Skłodowskich. Poślubił Eugenię Kasprzycką.
Studiował na wydziale prawa Uniwersytetu Warszawskiego i Noworosyjskiego w Odessie. Historię studiował we Lwowie, Lozannie i Paryżu. Jego mistrzem był Szymon Askenazy, do którego szkoły zaliczał się obok Natalii Gąsiorowskiej i Mariana Kukiela. Był jednym z najbliższych uczniów Askenazego, choć nie obronił ostatecznie swojej pracy pod jego kierunkiem.
W styczniu 1911 mieszkał w Opolu Lubelskim, gdzie przebywał także podczas walk frontowych w I wojnie światowej. Od 1912 wykładał na tajnych kursach w Warszawie, od 1918 w Wolnej Wszechnicy Polskiej w Warszawie (od 1928 jako profesor historii Polski nowożytnej), w jej ośrodku w Łodzi (1929–1935) oraz w Szkole Nauk Politycznych. W 1928 współpracował z Wojskowym Biurem Historycznym jako redaktor publikacji Dziesięciolecie polskiej siły zbrojnej. W 1938 mieszkał przy ul. Powsińskiej 24a na warszawskiej Sadybie.