„gminy minimum”, wprowadzając wiele liberalnych reform, np.: zmniejszenie biurokracji (zredukowano z 57 do 27 liczbę urzędników w Urzędzie Gminy); obniżenie wszystkich podatków i opłat lokalnych na tyle, na ile pozwalało prawo (w tym czasie były one najniższe w Polsce – ok. 10–15% stawki maksymalnej ministra finansów) – m.in. gmina zrezygnowała z podatku od spadków i darowizn; nielimitowanie liczby zezwoleń na alkohole i przyznawanie ich za jedną minimalną opłatą na 50 lat, dzięki czemu m.in. zwiększyła się liczba udzielanych zwolnień, spadły koszty prowadzenia działalności sprzedającej alkohol, zniknęły: warunki do korupcji, zjawisko melin, zagrożenia porządku i czystości poprzez gromadzenie się nietrzeźwych. Wbrew zapowiedziom niektórych polityków, spożycie alkoholu w gminie nie wzrosło. Według innych relacji wzrosło, bo alkohol można było kupić w 250 miejscach. Co za tym idzie, przestępczość wzrosła o 65% zaprzestanie finansowania z budżetu gminy prywatnych zainteresowań i hobby wolnego człowieka, np.