Uczestniczył w walkach na Polesiu, został ranny w bitwie pod Kuklami, był leczony, brał udział w bitwie pod Optową 5 lipca 1916, nad Styrem oraz nad Stochodem. Za postawę wykazaną w walce, gdzie dał przykład „pełnej męstwa i odwagi niepospolitej wytrwałości żołnierskiej", 17 maja 1922 został pośmiertnie odznaczony orderem wojskowym „Virtuti Militari" V klasy.
Po kryzysie przysięgowym pracował w Polskiej Organizacji Wojskowej w Krakowie. Z dniem 10 listopada 1918 został przyjęty do Wojska Polskiego z byłych Legionów Polskich, z zatwierdzeniem stopnia porucznika, ogłoszonego w rozkazie generała majora Edwarda Śmigłego-Rydza 5 listopada tego rokuDz. Rozk. Wojsk. Nr 5 z 18 stycznia 1919 roku, poz. 201.. Brał udział w wojnie polsko-ukraińskiej, w tym w walkach o Lwów. Zginął 9 stycznia 1919 pod wsią Kiernica koło Gródka Jagiellońskiego (został dwukrotnie ranny i dobity przez Ukraińców).
Został pochowany na cmentarzu w rodzinnym Radłowie, gdzie jego ciało sprowadził brat Kazimierz.