Marian Kazimierz Buszyński (ur. 1 lutego 1885 w Kołomyi, zm. 1964 w Warszawie) – doktor praw, karnista, pułkownik audytor służby sądowej Wojska Polskiego.
Życiorys Urodził się w inteligenckiej rodzinie Juliana i Marii. W 1903 ukończył Państwowe Gimnazjum we Lwowie. W 1907 ukończył tamże studia prawnicze i w 1908 został doktorem praw. W latach 1908–1911 pracował w kancelarii adwokackiej we Lwowie. Od 1912 był kandydatem na sędziego w Sądzie Okręgowym we Lwowie.
Podczas I wojny światowej został zmobilizowany do armii austro-węgierskiej i skierowany do 30 pułku piechoty. Służąc na froncie awansował na sierżanta. Bez powodzenia starał się o przeniesienie do audytoriatu wojskowego.
Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości pod koniec listopada 1918 zgłosił się we Lwowie do Wojska Polskiego. Tuż po tym wziął udział w walkach podczas wojny polsko-ukraińskiej w szeregach Legii Oficerskiej (wraz z nim kpt Feliks Godowski). 9 kwietnia 1919 został pozytywnie zweryfikowany przez Prawniczą Komisję Kwalifikacyjną a do Wojska Polskiego formalnie wstąpił 30 kwietnia 1919. W maju 1919 został sędzią Sądu Polowego Dywizji Lwowskiej. Później służył w Sądzie Polowym Dywizji Litewsko-Białoruskiej. 6 sierpnia 1919 awansował na majora. 28 października 1919 został przeniesiony do Referatu Sądowo-Prawnego Frontu Litewsko-Białoruskiego.