Z pewnością jednak liczba wyprodukowanych pojazdów znacznie przekraczała wartości wynikające z list eksportowych Ikarusa.
Autobusy Girón były również przebudowywane na naczepy do przewozu osób ciągnione przez ciągnik siodłowy, na przyczepy osobowe, wagony kolejowe i autobusy dwupoziomowe. Pewna liczba naczep autobusowych weszła w skład zestawów z ciągnikami siodłowymi IFA W50. Autobusy Girón były przerabiane również na pojazdy holownicze.
Girón budował też dwuosiowe szynobusy z użyciem nadwozi Ikarusów 200. Słynne hawańskie naczepy Camello nie były produkowane w zakładzie Girón.
Po upadku Żelaznej Kurtyny przestały napływać części Ikarusa, w związku z czym zaniechano produkcji autobusów Girón po 1990. Fabryka została przezbrojona na produkcję rowerów i motocykli, choć podtrzymano warsztaty naprawcze autobusów w związku z niegasnącym zapotrzebowaniem na takie usługi.
Nazwa Marka Girón upamiętnia Plażę Girón - miejsce zwycięstwa wojsk Fidela Castro w czasie Inwazji w Zatoce Świń w 1961, wspieranej przez USA i zmierzającej do obalenia ustroju socjalistycznego na Kubie.
Bibliografia Girón
Linki zewnętrzne Galeria zdjęć różnych modeli Girón Zdjęcia autobusów marki Girón Dwupodłogowy Girón 15 Kolejowa wersja Girón Overseas Buses and Coaches
Kategoria:Kubańscy producenci autobusów Kategoria:Marki autobusów