A, M), wyraźne wydłużenia górne małych liter wystające ponad górną linię majuskuł, pionowe nóżki liter, niewielka wysokość x, ukośna kreska w minuskulnym „e”.
Późnorenesansowe (od 1500 r.) antykwy charakteryzują się ponadto: zanikającymi górnymi szeryfami, poziomą kreską w minuskulnym „e”.
Przykładowe kroje
Garamond, Palatino, Mediewal, Membo, Sabon
Zastosowanie Antykw renesansowych używa się z powodzeniem jako pism dziełowych ze względu na ich elegancję, wysoki stopień czytelności i odporność na niekorzystne warunki druku.
Zobacz też
Antykwa Krój pisma
Przypisy
Bibliografia Bringhurst R., The Elements of Typographic Style, Vancouver 1997. Tomaszewski A., Leksykon pism drukarskich, Warszawa 1996. Tyczkowski K., Lettera Magica, Łódź 2005. http://szablonykatemac.blox.pl/2011/11/Rodzaje-krojow-czcionek-i-fontow.html (dostęp: 14.06.2014) Regulski W., Minisłownik typograficzny dla studentów podstaw typografii, Kraków 2013 (http://liternictwo.asp.krakow.pl/wp-content/uploads/2010/02/MINI-Slownik-typo-ilustrowany-2014_01-OK_siec.pdf – dostęp: 14.06.2014)
Kategoria:Szeryfowe kroje pisma