Zasięg występowania Występuje endemicznie na małym obszarze w brazylijskim stanie Pará, zasięg występowania obejmuje około 88 400 km². Zamieszkuje wilgotne, nadbrzeżne lasy typu terra firme. W jednym z siedlisk, znanym jako Consorcio Jamanxim, w środowisku zamieszkiwanym przez gorzynka zielonkawego występują głównie drzewa z rodziny wilczomleczowatych, czaszniowatych, osoczynowatych i sączyńcowatych. Wykazuje allopatryczność wobec najbardziej zbliżonych zasięgiem i morfologią, gatunków – gorzyczka srebrnogłowego (L. iris) i białorzytnego (L. nattereri).
Zachowanie Głos wydawany przez samca, by przywabić samicę, opisany jako tak-ewt, podobny do tego, jakim odzywa się gorzyczek srebrnogłowy i gorzyczek białorzytny. Nagrana pieśń niemal identyczna jak u gorzyczka srebrnogłowego; stanowi serię najwyżej dziesięciu dość zgrzytliwych dźwięków, brzmiących jak wydawane przez żaby. Snow w 2004 wspomniał „terkoczące prreee, niekiedy wydawane w seriach”; prawdopodobnie chodziło mu właśnie o pieśń.