Katedra w Bangor (wal. Eglwys Gadeiriol Bangor, ang. Bangor Cathedral lub Cathedral Church of St Deiniol, Bangor) – anglikańska katedra, należąca do Kościoła w Walii. Założona około 525 roku przez św. Deiniola jest najstarszą katedrą w Wielkiej Brytanii; status katedry posiada od około 546 roku.
27 maja 1949 roku katedra w Bangor została wpisana na listę Zabytków Walii pod nr 4027.
Historia Katedra w Bangor jest najstarszą katedrą w Wielkiej Brytanii. Została założona około 525 roku przez św. Deiniola, a status katedry zyskała około 546 roku, kiedy św. Deiniol został mianowany biskupem. W 1073 roku wikingowie obrabowali katedrę i spalili ją. Około 1130 roku król Gwynedd, Gruffudd ap Cynan i biskup David odbudowali katedrę. W 1211 roku została ona ponownie zniszczona przez żołnierzy króla Jana.
Obecny budynek datowany jest na początek XII wieku; katedra miała już wówczas wschodnią apsydę i prawdopodobnie nawę boczną. Biskup Anian (1267-1305) rozpoczął przebudowę skrzyżowania naw, centralnej wieży i Lady Chapel. W 1309 roku spłonęła wieża. W kolejnych stuleciach kontynuowano przebudowy katedry;