Kłodnica Kościelna – dziś Chodel, dawne miasto w powiecie opolskim
W roku 1325 występuje źreb znany jako Kłodnica Kościelna Maciejowskiego, od XIX w. nazywana Kłodnicą Kościelną na jej gruntach w roku 1541 powstaje nowo lokowane miasto Chodel dziś wieś. Ostatecznie wchłonięta przez Chodel – 11 km na SE od Opola Lubelskiego, nad rzeką Chodelką, około 80 km na NE od klasztoru świętokrzyskiego, 23 km na SE od Braciejowic.
Wieś podległa administracyjnie: Powiat lubelski początkowo parafia własna, od 1541 r. parafia Chodel.
Otoczenie Kłodnicy w wieku XV: W roku 1429 graniczy z Wronowem. 1447, 1460 z Jeżowem.
Wydarzenia historyczne i osoby z nimi związane Wieś stanowiła własność szlachecką, od 1582 r. kolegium Jezuitów w Lublinie. 1409 – Markusz rządca. 1416 – dziedzicem był Jakusz Ciołek. 1418 – tenże zapisuje żonie Hannie 200 grzywien wiana na Kłodnicy i Kornaszycach. 1419 – Anna wdowa po Jakuszu Ciołku odstępuje swemu dziewierzowi (staropolskie-dziś powiemy szwagrowi) Wawrzyńcowi Kłodnicę i 1/2 część Komaszyc, które posiadała prawem wiennym. 1419 – Świętochna córka Jakusza Ciołka. 1420 – Anna wdowa po Jakuszu Ciołku, żona Jakusza z Mętowa zrzeka się na rzecz Leona dziedzica z Kłodnicy, notariusza dworu królewskiego 60 grzywien posagu zapisanego jej na Kłodnicy i Komaszycach. 1420–30 – famosus-nobilis (słynny-sławny)