O udział w pacyfikacji, oprócz dr Alberta Schaara, zostali oskarżeni: SS-Untersturmführer Heinrich Balb – członek sztabu Dowódcy SS i Policji (SS- und Polizeiführer) na dystrykt krakowski, SS-Oberführera Juliana Schernera SS-Sturmführer Erich Olbracht – funkcjonariusz z urzędu Komendanta SD i policji bezpieczeństwa (KdS) na dystrykt krakowski; SS-Sturmbannführer Willi Haase – członek sztabu Dowódcy SS i Policji na dystrykt krakowski Rudolf Krüger – członek jednostki Schutzpolizei (pol. policji ochronnej); Dr Richard Wendler – gubernator dystryktu krakowskiego; Otto Zeiss – w 1943 komendant żandarmerii w Zabierzowie.
W gronie ofiar przeważała młodzież wiejska. Wśród zamordowanych znaleźć się miało dwóch mieszkańców Krakowa, jeden mieszkaniec Dubia oraz jeden mieszkaniec Pisar.
Upamiętnienie
14 marca 1945 roku ciała ofiar pacyfikacji ekshumowano i przeniesiono do wspólnej mogiły na cmentarzu w Rudawie. W pogrzebie wzięło udział 10 tys. ludzi, kondukt ciągnął się na około 3 km.
21 lipca 1945 roku mieszkańcy wsi ogrodzili miejsce kaźni i postawili tam krzyż. W roku 1964 w miejscu krzyża powstał pomnik ufundowany przez fabrykę „Żelbeton” („Wibrobeton”) z Krzeszowic. Był to dar społeczeństwa Krzeszowic.