François Édouard Joachim Coppée (ur. 26 stycznia 1842 w Paryżu, zm. 23 maja 1908 tamże) – francuski poeta i dramaturg.
W swoich wierszach, które cieszyły się u czytelników dużym powodzeniem, w tonie sentymentalnym opisywał Paryż i jego przedmieścia oraz przedstawiał scenki z życia prostych ludzi. Niewyszukana tematyka i pełna prozaizmów forma tych dzieł sprawiły, że nazywano go często autorem poezji naturalistycznej. W roku 1884 został członkiem Akademii Francuskiej. Dziesięć lat później podjął działalność antydreyfusowską jako jeden z inspiratorów nacjonalistycznej Ligi Ojczyzny FrancuskiejTadeusz Kowzan, François Coppée, [w:] Mały słownik pisarzy francuskich, belgijskich i prowansalskich, Wiedza Powszechna, Warszawa 1965, s. 65..
Główne dzieła Poezja Le Reliquaire, 1866 Les Intimités, 1867 Poèmes divers, 1869 Ruines du cœur, 1887 Poèmes modernes, 1869 Les Humbles, 1872 Le Cahier rouge, 1874 Olivier, 1876 Les Récits et les Élégies, 1878 Le Naufragé, 1878 Contes en vers et poésies diverses, 1880 Arrière-Saison, 1887 Les Paroles sincères, 1891 Dans la prière et dans la lutte, 1901 Des Vers français, 1906 Sonnets intimes et poèmes inédits, Vers d'amour et de tendresse, 1927