W trybie Anioła, miecz Dantego zamienia się w szybką broń Osiris, wyglądem przypominającą kosę lub w wystrzeliwane na znaczne odległości dyski, Aquila. Tryb Demona oferuje wolniejszą w działaniu, ale znacznie bardziej zabójczą broń: wielki topór Arbiter oraz ogniste pięści Eryx. Oba tryby modyfikują również sposób poruszania się Dantego przy pomocy specjalnych haków, używając anielskiego trybu, bohater przyciąga się. Natomiast w trybie diabelskim przyciąga do siebie zarówno wrogów, jak i elementy otoczenia. Do nowych umiejętności doszedł szereg uników, które można także wykorzystywać w sekcjach platformowych. Oprócz tego wraz z postępem gry odblokowywane są dwa kolejne rodzaje broni palnej: strzelba Revenant i quasi-granatnik Kablooey. Wszystko to można wykorzystywać w walce, łącząc ze sobą i tworząc efektowne kombinacje, które gra na bieżąco ocenia na podstawie liczby zadanych obrażeń i różnorodności ataków. Nie mogło zabraknąć również oryginalnego trybu Demona („Devil Trigger Mode”) z poprzednich części, nazwanego tutaj „Diabelskim Zawieszeniem”. Tryb ten powoduje spowolnienie akcji wokół bohatera i uniesienie otaczających go demonów w powietrze na czas trwania zawieszenia, zwiększoną siłę ataków oraz regenerację paska zdrowia.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — DmC: Devil May Cry · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.