Wincenty popierał również działalność Dositeja Obradovicia, Todora Jankovicia Mirijewskiego i innych serbskich działaczy oświatowych.
Metropolita karłowicki 30 maja 1774 został jednogłośnie wybrany na nowego metropolitę karłowickiego, następcę zmarłego rok wcześniej Jana. W okresie sprawowania przez niego urzędu władze zabroniły Serbom świętowania wszystkich tradycyjnych cerkiewnych świąt serbskich, z wyjątkiem dnia św. Sawy. Zakazano również tradycyjnych pochówków w cerkwiach i wnoszenia zwłok na ceremonie pogrzebowe w otwartych trumnach. Nałożone na Serbów ograniczenia doprowadziły do buntów przeciwko biskupom w Nowym Sadzie i Vršicu. W 1777 metropolita Wincenty bez powodzenia próbował uzyskać od władz państwowych cofnięcie budzących niezadowolenie postanowień. Jedynym ustępstwem, jakie uzyskał ze strony Austrii, była zgoda na rozdanie ubogim cerkwiom ksiąg cerkiewnych nadesłanych z Rosji, które wcześniej zarekwirowano. Dwa lata później uprawnienia serbskiego hierarchy zostały dodatkowo ograniczone: nie miał już jurysdykcji nad Serbami w sprawach świeckich, a jego obiór na soborze duchowieństwa i świeckich miał być każdorazowo potwierdzany przez cesarza.