Aby temu niedopuszczalnemu scenariuszowi wydarzeń zapobiec projektuje się i wykonuje bramy przejazdowe.
Bramę przejazdową projektuje się: na wymaganą szerokość przejazdu, wynikającą z szerokości drogi i ewentualnie dodatkową technicznie wymaganą odległość konstrukcji od jej krawędzi, na wymaganą wysokość wynikającą z wyżej opisanej różnicy w poziomie położenia korony drogi i wału,
co wyraża wzór:
gdzie: Δh – wysokość przejazdu h – wysokość wału h0 – wysokość drogi (wysokość jaką pozwala osiągnąć maksymalne, dopuszczalne nachylenie podjazdu drogi, przy uwzględnieniu długości podjazdu ograniczonej określonymi uwarunkowaniami miejscowymi).
Boczne płaszczyzny przejazdów zabezpiecza się w formie ścian (współcześnie wykonywanych w technologii żelbetowej), w których wykonuje się wnęki – dwie pary wnęk na każdym boku w tym samym miejscu na przeciwnych ścianach. Wnęki te służą do założenia w nich tymczasowych zamknięć podczas wezbrań, tzw. szandorów. Montaż zamknięć w bramie przejazdowej sprawia, że na całej długości wału powstaje zabezpieczenie ciągłe na określonym poziomie (zlikwidowana zostaje przerwa powstała wskutek budowy drogi), ale uniemożliwia korzystanie z danej drogi.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Elementy budowli hydrotechnicznych