321.; 75 z nich zostało pochowanych później w zbiorowej mogile, pozostałych grzebano na miejscu zbrodni.
Uciekinierzy z Dermanki znaleźli schronienie w Korcu i Janówce, a później w Hucie Starej.
Podczas tego napadu napastnicy nie dokonywali podpaleń. Kościół parafialny pw. św. Izydora Rolnika w Dermance UPA spaliła dopiero w lipcu 1943Czesław Piotrowski, „Zniszczone ślady polskości na Wołyniu”, „Na Rubieży” nr 19, s. 8.. Dermanka uległa spaleniu w styczniu 1944 podczas przejścia frontu.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Zbrodnia w Dermance Kategoria:Masakry w Polsce Kategoria:Zbrodnie nacjonalistów ukraińskich w dawnym województwie wołyńskim Kategoria:Zbrodnie oddziałów UPA