Wacław Frankowski (ur. 25 października 1903 w Łodzi, zm. 19 marca 1981 w Łodzi) – łódzki działacz robotniczy w okresie 20-lecia międzywojennego, dyplomata Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej, poseł polski w Brazylii w latach 1953-1956.
Życiorys Z zawodu był tkaczem i ślusarzem. Jako członek Komunistycznej Partii Robotniczej Polski, stał się na początku lat 20. XX w. jednym z czołowych łódzkich działaczy komunistycznych i związkowych. 30 lipca 1923 został aresztowany za udział w strajkach. 2 października został skazany przez Sąd Okręgowy w Łodzi 3 lata więzienia. Uwolniono go dopiero w 1928 i został skierowany przez KPP do półlegalnej pracy w teatrze "Scena Robotnicza", w którym kierownikiem był Witold Wandurski. Działał również w związku włókniarzy i stowarzyszeniu wolnomyślicieli. W latach 1930–1937 był delegatem związkowym w łódzkich fabrykach Kindermana i Szaca, ponownie został aresztowany i skazany na 2 lata i 7 miesięcy. Wyrok odsiadywał w więzieniu w Łodzi, Częstochowie i we Wronkach. W czasie okupacji niemieckiej został w 1940 wywieziony na roboty przymusowe do Niemiec i pracował tam w kopalni węgla w Grünau.