Wacław Daszkiewicz (ur. 24 stycznia 1893 w Dalnowie k. Kiejdan, zm. 18 stycznia 1958 prawdopodobnie w Moskwie) – pułkownik Armii Czerwonej, generał brygady ludowego Wojska Polskiego.
Życiorys Przed I wojną światową skończył dwie klasy liceum przy Średniej Szkole Agronomicznej w Kownie. W sierpniu 1914 wstąpił do carskiej armii, gdzie został podoficerem piechoty na froncie niemieckim. Od lipca do grudnia 1916 roku elew Oficerskiej Szkoły Piechoty w Pskowie, po ukończeniu której został podporucznikiem i dowódcą plutonu i zastępcą dowódcy kompanii w 548. Czugujewskim Pułku Piechoty. Od kwietnia do sierpnia 1917 roku dowódca kompanii 1. Polskiego Zapasowego Pułku Strzelców (Rewolucyjny Pułk Polski) w Biełgorodzie. Po rewolucji lutowej aktywny działacz rewolucyjny, członek komitetu pułkowego. Znacząco przyczynił się do buntu pułku i jego przejścia na stronę bolszewików. W maju 1917 wstąpił do biełgorodzkiej organizacji SDPRR(b). VIII-X 1917 pomocnik dowódcy pułku strzelców w Mińsku. Podczas rewolucji październikowej dowodził oddziałem przy zajmowaniu budynku Poczty Głównej w Mińsku, po czym został jej komisarzem. W walkach w listopadzie 1917 został ranny. Od grudnia 1917 dowódca 1. Rewolucyjnego Pułku im. Rady Delegatów Robotniczych.