Od 15 XII 1940 do 15 IV 1944 wykładał w Akademii Wojskowej Armii Czerwonej w Moskwie. Nie brał udziału w działaniach wojennych.
15 kwietnia 1944 roku został skierowany do służby w PSZ w ZSRR, został zastępcą komendanta do spraw taktyki organizującej się Wyższej Szkoły Oficerskiej PSZ w ZSRR w Riazaniu. Do 12 czerwca 1944 roku był również pełniącym obowiązki jej komendanta. Z powodu złej opinii generała brygady Witalisa Martanusa z 5 sierpnia 1944 roku i wniosku o przeniesienie, 6 października 1944 roku zdał obowiązki i 5 dni potem został szefem Oddziału Inspektorów Centrum Wyszkolenia Oficerów. Od 1 czerwca 1945 roku zastępca szefa Oddziału Oficerskich Szkół Piechoty w Departamencie Piechoty i Kawalerii MON. Od 10 września 1945 roku pełnił obowiązki szefa sztabu Dowództwa Okręgu Wojskowego Nr V w Krakowie. Uchwałą Prezydium Krajowej Rady Narodowej z 14 grudnia 1945 roku został mianowany generałem brygady z prawem noszenia dystynkcji od 24 grudnia i starszeństwem z 1 stycznia 1946 roku. 2 maja 1946 roku uzyskał bardzo dobrą opinię generała brygady Mikołaja Prus-Więckowskiego, przeniesiony do Sztabu Generalnego WP jako szef Oddziału VII Wyszkolenia Bojowego. 28 grudnia 1946 roku zakończył służbę w Wojsku Polskim. 4 stycznia 1947 roku wyjechał do ZSRR. Dalszy przebieg jego służby w Armii Radzieckiej nie jest znany.