galerita) stwierdzano we wschodniej Wiktorii; jedynie w przypadku krzyżowania się z tym gatunkiem notowano przypadki wyklucia się piskląt.
Ernest Warren opisał przypadek mieszanej pary kakadu żółtoczubej (samiec, co najmniej 4 lata) i cienkodziobej (samica, co najmniej 12 lat), które właściciel zakupił w Durbanie i trzymał w ogrodzie w, jak to określił, „dość naturalnych warunkach”. W okresie 1908–1913, co sierpień, samica składała jaja (jedno lub dwa). Złożone w 1908 jaja zostały zabrane kakadu, z obawy, że ptaki nie będą się nimi zajmować, i oddane kurze, która jednak zgniotła je z powodu zbyt cienkich skorupek. Dwa jaja złożone w 1909 oddano z tych samych przyczyn gołębiowi, który jednak się nimi nie interesował. W 1911 samica złożyła jaja z żerdki, dlatego się stłukły. W latach 1910, 1912 i 1913 spośród siedmiu jaj jedynie z dwóch wykluły się pisklęta. Warren zauważył, że udział odchowanych piskląt w stosunku do złożonych jaj jest niski, co może wynikać z tego, że osobniki rodzicielskie należały do dwóch różnych gatunków (zobacz: mechanizmy izolacji postzygotycznej). Oba dorosłe ptaki zostały uwiecznione na rycinie, podobnie jak ich potomstwo.