Polski Związek Ludowy – nielegalne stronnictwo chłopskie działające w latach 1904-1907 w Królestwie Polskim.
Pierwsza organizacja polityczna chłopów Królestwa Polskiego, powstała na nielegalnym zjeździe w Warszawie 13 listopada 1904 r. PZL ukształtował się na bazie postępowego ruchu nauczycieli ludowych. Działalność PZL inspirowana była między innymi myślą socjalisty i teoretyka spółdzielczości, Edwarda Abramowskiego. Był on twórcą projektu programu PZL według którego naczelnym zadaniem organizacji miała być walka o przywrócenie swobód narodowych, demokratycznych praw obywatelskich i autonomii Królestwa PolskiegoW. Stankiewicz, Czasopiśmiennictwo ludowe w Królestwie Polskim 1905—1914, Warszawa 1957, s. 139-143.. Związek opowiadał się także za rozwojem oświaty i spółdzielczości wiejskiej oraz wyzwoleniem wsi spod wpływów endecji.
Podczas rewolucji 1905-1907 współpracował z Polską Partią Socjalistyczną i znacznie się zradykalizował. Organizował antycarskie wiece i demonstracje chłopskie, współuczestniczył w przygotowaniu strajku szkolnego i działał na rzecz wprowadzeniu języka polskiego do gmin i szkół wiejskich„Siewba” 1906-1908, red. Janusz Gmitruk, Robert Szydlik. Warszawa 2010, s. 12.