Pomimo niestabilnej formy rolę podstawowego młynarza utrzymał w rozpoczynającej sezon 2007 trzymeczowej serii z Walią i Fidżi. Pozostał też w składzie na Puchar Trzech Narodów 2007, a w skróconym do czterech pojedynków turnieju nie wystąpił jedynie w rewanżu ze Springboks z uwagi na uraz mostka. Udał się następnie z kadrą do Francji na Puchar Świata, podczas którego wystąpił w czterech meczach, a Australijczycy odpadli z turnieju w ćwierćfinale. Ogółem w tym sezonie zagrał w dziesięciu z dwunastu spotkań Wallabies.
Pozostał podstawowym zawodnikiem na swojej pozycji także w 2008 roku, gdy funkcję selekcjonera objął Robbie Deans – wraz z Mattem Giteau wystąpił we wszystkich czternastu testmeczach, tylko w jednym nie będąc w wyjściowej piętnastce. W listopadowym meczu z Anglią otrzymał wyróżnienie dla najlepszego zawodnika, a jego dyspozycję docenili Graham Rowntree i Sean Fitzpatrick. W ramach rotacji nie został wybrany do składu na towarzyski mecz z Barbarians w grudniu 2008 roku, zagrał jednak przeciw nim rozpoczynając sezon 2009. Również w tym sezonie wystawiony był w meczowym składzie we wszystkich czternastu testmeczach, na boisko nie wyszedł jedynie w drugim czerwcowym meczu z Włochami. Obowiązki młynarza dzielił z Tatafu Polota-Nau, na rzecz którego stracił koszulkę numer dwa pod koniec Pucharu Trzech Narodów.