Szczególne miejsce w powieści zajmuje Tichik – dawny sługa Sybina, który staje się duchowym przywódcą heretyków. Bohater ten pełen jest kompleksów w odniesieniu do świata „panów”, którym był niegdyś podporządkowany. Chociaż głosi skomplikowane i górnolotne prawdy wiary bogomiłów, jego rzeczywiste credo sprowadza się do nienawiści wobec bojarów, rodów szlacheckich i hierarchów cerkiewnych, dopuszcza walkę z nimi w każdy możliwy sposób. Nie ma żadnych zahamowań, by wezwać do samosądu na Sybinie i Kalomei, pochodzących ze znienawidzonych warstw społecznych. Krok ten ugruntowuje jego władzę we wspólnocie, do której dążył. Dalsze losy Tichika i ostateczną jego klęskę ukazuje kontynuacja powieści.
Odmienny charakter ma postać Sylwestra, pierwszego przywódcy sekty. Kolejne doświadczenia życiowe skłaniają go do przewartościowywania prawd, których do tej pory nauczał. Zakochawszy się w Kalomei i pożądając jej, Sylwester nie walczy z zakazanym pragnieniem, lecz uznaje dawne dogmaty za błędne i formułuje zupełnie nowe. Ostatecznym rezultatem takiej refleksji jest ogłoszenie nieistnienia Boga i zastąpienie go rywalizującymi, bezosobowymi siłami.