por. 14,22). Tanach (Biblia hebrajska) wyraźnie stanowi, iż gołębie są pokarmem koszernym, tzn. odpowiednim, zdatnym pod względem rytualnym.

Gołąb (hebr. jonah) to prawdopodobnie najczęściej wspominany ptak w Piśmie Świętym, gdzie nazwa jego występuje ponad 50-krotnieKs. A. Lipiński, dz. cyt. poniżej, s. 64.. Zawsze kojarzył się z łagodnością, delikatnością, Zwiastowaniem (gdy trzyma lilię), duszą zmarłego i niewinnościąWszystkie te cechy i dalsze, wymienione poniżej, nie kojarzą się zbytnio z charakterem i zwyczajami naszego gołębia miejskiego, ponieważ źródłem tych biblijnych porównań były znacznie różniące się od nich gatunki gołębi bliskowschodnich (por. również z dzis. synogarlicami: sierpówką, turkawką). Stąd też świadome stosowanie określenia „synogarlica” (zamiast „gołąb”, „gołębica”) w dawniejszych przekładach Biblii.. Św. Mateusz Ewangelista zaleca: „Bądźcie więc roztropni jak węże, a nieskazitelni jak gołębie” (Mt 10,16). W sztuce często ukazywano go w trakcie czułych pocałunków lub z podkreśleniem szybkiego lotu. W Psalmach jest symbolem zwinności: „Och, gdybym miał skrzydła jak gołąb!” (Ps 55,7).