Fryderyk Staub (ur. 30 listopada 1899 we Lwowie, zm. 11 stycznia 1982 w Gliwicach) – polski inżynier mechanik, metaloznawca, oficer Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 30 listopada 1899 we Lwowie, w rodzinie Jerzego, urzędnika kolejowego, i Berty z domu Kurzer. We Lwowie ukończył szkołę powszechną i 21 czerwca 1916 c. k. II Szkołę Realną. Zdał maturę z wyróżnieniem. Od 23 listopada 1916 do 17 sierpnia 1918 studiował w Technicznej Akademii Wojskowej w Mödling, a następnie został mianowany podporucznikiem i przydzielony do c. i k. pułku telegraficznego.
4 listopada 1918 wstąpił w szeregi tworzonego Wojska Polskiego. Został wcielony do 5. pułku piechoty Legionów, walczył o Lwów i Przemyśl, a następnie uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej, awansował na dowódcę plutonu, a następnie kompanii. W 1920 został przeniesiony do 1. Dywizji Piechoty Legionów, a od 8 czerwca 1921 w szeregi 19. Dywizji Piechoty.