Po ataku Niemiec na ZSRR ewakuowany w głąb ZSRR. Szeregowy 750. batalionu budowlanego (tzw. strojbatalionu) w Saratowie od lipca 1941 do lipca 1942, potem do grudnia 1942 pracował w Oddziale Komunalnym "Strojgazu" w Gorkim. Robotnik w jednym z "chłopzagotpunktów" w Laiszy (Uzbecka Socjalistyczna Republika Radziecka), w 1943 zgłosił się do LWP i 8 VI został szeregowym 8. kompanii 1. pp 1 DP im. T. Kościuszki. Od 11 VI 1943 zastępca dowódcy kompanii ds. oświatowych 1 pp, od 26 VIII 1943 starszy pisarz Sztabu Kwatermistrzostwa 1. Korpusu PSZ w ZSRR. XII 1943 został zastępcą dowódcy 1. batalionu 6. pp ds. polityczno-wychowawczych, a 12 VII 1944 członkiem Sądu Polowego 2 DP im. J.H. Dąbrowskiego; od 13 III 1945 szef tego Sądu. 1 VI 1946 został szefem Wojskowego Sądu Rejonowego (WSR) w Białymstoku (w tym czasie był również delegowany na stanowisko przewodniczącego Wydziału ds. Doraźnych Sądu Okręgowego w Białymstoku), w marcu 1947 przeniesiony do pracy w Departamencie Personalnym MON, gdzie był m.in. kierownikiem Sekcji 2 Wydziału IV, Sekcji 3 Wydziału I i Sekcji 3 Wydziału III. W 1947 mianowany podpułkownikiem. Od 10 IX 1948 szef Wojskowego Sądu Okręgowego (WSO) nr I w Warszawie, od 7 X 1950 do 12 VIII 1955 szef WSR we Wrocławiu. 29 VIII 1955 zwolniony ze służby wojskowej, pracował jako adwokat we Wrocławiu.