Józef Mamoński ps. Sęp, Stary (ur. 9 października 1894 w Umieniu, zm. 1980Henryk Cimek, Legalne chłopskie partie rewolucyjne w Drugiej Rzeczypospolitej, s.131) – polski działacz socjalistyczny i komunistyczny, członek PPS, SDKPiL, KPP, Niezależnej Partii Chłopskiej, Zjednoczenia Lewicy Chłopskiej „Samopomoc”, PPR i PZPR.
Urodzony w rodzinie chłopów małorolnych, syn Wojciecha i Anny z domu Śmigielskiej. Ukończył szkołę powszechną i dalej dokształcał się sam. Z uwagi na bezrobocie wyjechał do pracy do Niemiec (1911–1913). Od 1915 działał politycznie – wstąpił do Polskiej Partii Socjalistycznej i został sekretarzem gminnym w Umieniu, a także kierował tamtejszą biblioteką założoną przez PPS. Od 1917 w Socjaldemokracji Królestwa Polskiego i Litwy, potem w Komunistycznej Partii Polski. Brał czynny udział w przygotowaniach do Kongresu Antywojennego w Hadze (1922). Działał w Niezależnej Partii Chłopskiej od 1924 do jej rozwiązania przez władze sanacyjne w 1927. W tym samym roku został wybrany radnym gminnym w Drzewcach i w sejmiku powiatu kolskiego.