31 lipca 1955 został wyświęcony na biskupa zahumsko-hercegowińskiego. Po śmierci metropolity Dabaru i Bośni Nektariusza w 1966 był początkowo locum tenens tejże eparchii, zaś w 1967 mianowano go jej ordynariuszem; zachował przy tym zarząd eparchii zahumsko-hercegowińskiej. Pracował nad odbudową cerkwi i monasterów zniszczonych w czasie II wojny światowej i ożywieniem działalności Cerkwi w Bośni i Hercegowinie. Po wybuchu wojny w Bośni i Hercegowinie nie opuścił terenów zagrożonych działaniami zbrojnymi, pozostał w monasterze Žitomislić. W 1992 z powodu pogorszenia się stanu zdrowia wyjechał do Belgradu, po czym został przeniesiony w stan spoczynku i skierowany do monasteru Dokmir. Zmarł w tym samym roku i został pochowany w tymże klasztorze. W 2002 jego szczątki, zgodnie z testamentem zmarłego metropolity, przeniesiono do soboru katedralnego w SarajewieВЛАДИСЛАВ..
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1913 Kategoria:Zmarli w 1992 Kategoria:Biskupi zahumsko-hercegowińscy Kategoria:Metropolici Dabaru i Bośni Kategoria:Zakonnicy monasteru Rakovica