Osiedlił się wówczas w Woodland, gdzie zajmował się hodowlą zwierząt oraz graniem i trenowaniem futbolowych i koszykarskich zespołów miejscowej placówki American Legion.
W 1920 roku udał się do Europy z reprezentacją Stanów Zjednoczonych w rugby union. Choć nie wystąpił podczas zawodów olimpijskich, przeciwko Francuzom stanął jednak 10 października 1920 roku. Do kadry został też wytypowany cztery lata później i zagrał w turnieju rugby union na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1924. Wystąpił w jednym meczu tych zawodów – 18 maja Amerykanie pokonali na Stade de Colombes Francuzów 17–3. Wygrywając oba pojedynki Amerykanie zwyciężyli w turnieju zdobywając tym samym złote medale igrzysk.
Około 1927 roku przeprowadził się do Clarksburga, gdzie zakupił ziemię uprawną. Farmę prowadził przez blisko trzydzieści lat, a pomagał mu w tym jego brat, Norman. Obaj w 1947 roku byli inicjatorami powstania miejscowej straży pożarnej, angażował się także w lokalne inicjatywy farmerskie oraz był czynny w organizacji absolwentów swojej uczelni.