24 stycznia 1945 został powołany został przez radzieckiego komendanta wojennego miasta – majora Mercena, na stanowisko pierwszego po wojnie starosty kolskiego, którym pozostawał do 1948. Powołał wtedy szefów większości instytucji miejskich, w tym tymczasowego burmistrza – Teodora OstrowskiegoEugeniusz Sanigórski, Kształtowanie się administracji miasta w latach 1949-1978, w: pr. zbior., Koło - rozwój miasta. 1948-1978, Miejski Dom Kultury Koło, Poznań-Koło, 1978, s.70. Następnie, w latach 1949–1971 był wiceprezesem Powiatowego Związku Gminnych Spółdzielni „Samopomoc Chłopska” w Kole. Następnie przeszedł na emeryturę. W latach 1957–1961 był posłem na Sejm PRL II kadencji.
Jego żona była nauczycielką, mieli trzech synów. Zmarł w 1984 i został pochowany na cmentarzu parafialnym przy ul. Poniatowskiego w KoleNekropolia Kolska.
W 1969 roku został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia PolskiWpisani za zasługi dla województwa konińskiego, w: pr. zbior., Koło - rozwój miasta.