Stańcowane pantofelki (Die zertanzten Schuhe) – baśń opublikowana przez braci Grimm w 1815 roku w ich zbiorze Baśni (tom 2, nr 133).
Treść Pewien król, wdowiec, miał dwanaście pięknych córek. Spały razem w jednej komnacie, którą król zawsze na noc zamykał. Jednak gdy ją co rano otwierał, widział, że buty jego córek były przetarte, jakby całą noc tańczyły. Nie mogąc odgadnąć tajemnicy ogłosił, że ten śmiałek, który odkryje sekret stańcowanych pantofelków, będzie mógł wybrać jedną z księżniczek za żonę, a po jego śmierci zostanie królem. Jeśli jednak ktoś podejmie się zadania, a po trzech nocach nie poda rozwiązania zagadki, ten straci życie. Wielu śmiałków próbowało, ale żadnemu się nie udało odkryć tajemnicy królewskich córek. Wszyscy zostali straceni.
Wyzwanie postanowił podjąć pewien ubogi były żołnierz. W drodze do zamku napotkał staruszkę i opowiedział jej o swoich planach. Staruszka podarowała mu magiczną kapotę, która po założeniu czyniła niewidzialnym. Staruszka poradziła mu także, by nie pił wina, które księżniczki mu podadzą przed snem.