Po przejściu frontu wschodniego trafił w grupie operacyjnej por. Prusaka na Śląsk. Tam działał w organizowaniu Zjednoczenia Przedsiębiorstw Wiertniczo-Górniczych w Katowicach i od 1945 do 1950 był jego naczelnym dyrektorem. Od stycznia 1950 organizował Zjednoczenie Geologiczno-Poszukiwawcze. Równolegle publikował prace w dziedzinie szybkościowego drążenia szybów, wykonywania wyrobisk w kamieniu, techniki strzelania czy zwiercalnościhttp://pubserv.uprp.pl/publicationserver/Temp/d052icj62719k11r7c128b48n3/PL38490B1.pdf.

thumb|240px|Grób prof. Józefa Galanki na cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie 7 października 1951 uzyskał tytuł profesora nad­zwyczajnego w Politechnice Śląskiej oraz został dziekanem (do 1952) Wydziału Górni­czego i kierownikiem Katedry Górnictwa II (później Katedra Budownictwa Podziemnego Kopalń oraz Katedra Geomechaniki, Budownictwa Podziemnego i Zarządzania Ochroną Powierzchni na Wydziale Górnictwa i Geologii).

Specjalizował się w zakresie głę­bienia szybów, obudowy specjalnej, prowadzenia robót kamiennych i obudowy w wyrobiskach korytarzowych. W tej dziedzinie wykładał i publikował. Był recenzentem prac naukowych, w tym doktor­skich, habilitacyjnych.