We wszystkich startach na igrzyskach w Calgary w 1988 roku plasowała się w czołowej dziesiątce. W biegach na 500 i 1000 m była piąta, na dystansach 1500 i 5000 m była szósta, a na 3000 m zajęła siódme miejsce. Pierwszy medal wśród seniorek wywalczyła rok później, na sprinterskich mistrzostwach świata w Heerenveen, gdzie była trzecia za Bonnie Blair i Christą Rothenburger z NRD. W 1990 roku zdobyła srebrny medal na wielobojowych mistrzostwach świata w Calgary, przegrywając tylko z Jacqueline Börner z NRD. Medal przywiozła także z igrzysk olimpijskich w Albertville, zajmując trzecie miejsce na dystansie 1500 metrów. Na podium przed nią znalazły się dwie Niemki: Jacqueline Börner i Gunda Niemann. W tym samym roku trzecia była także podczas wielobojowych mistrzostw świata w Heerenveen, ulegając Gundzie Niemann i reprezentującej Austrię Emese Hunyady. Brała też udział w igrzyskach w Lillehammer w 1994 roku, gdzie jej najlepszym wynikiem było szóste miejsce na 3000 metrów. Wielokrotnie stawała na podium zawodów Pucharu Świata, odnosząc przy tym sześć zwycięstw. Najlepsze wyniki osiągnęła w sezonie 1990/1991, kiedy była druga w klasyfikacjach końcowych 500 m i 1000 metrów.