Był założycielem i kierownikiem Działu, następnie Pracowni Chorób Ryb w Puławach, a później powołanego 1 kwietnia 1937 Zakładu Chorób Ryb w Puławach. Do 31 grudnia 1977 pełnił funkcję kierownika (obecnie jest to jeden z zakładów naukowych Państwowego Instytutu Weterynaryjnego – Państwowego Instytutu Badawczego). W kolejnych latach działało 21 specjalistycznych pracowni chorób ryb, które prowadzili ichtiopatolodzy wykształceni w Zakładzie Chorób Ryb.
Specjalizował się w ichtiopatologii (patologii zwierząt w dziale ichtiologii). Pod kierunkiem Teodora Spiczakowa badał chorobę posocznicę karpi (wcześniej określana zwyczajowo jako „choroba lubelska”), powodującą masowej śnięcie karpi. Organizował szkolenia dla rybaków, ichtiologów i ichtiopatologów. Działał na rzecz zwalczania chorób ryb, rozwiązywania problemów w obiektach hodowli ryb i gospodarki rybackiej Polski.
Był wykładowcą Wydziału Weterynaryjnego Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie oraz studentów Wydziału Rolnego Uniwersytetu Marii Curie Skłodowskiej w Lublinie.
Zmarł 9 lutego 1989. Został pochowany na cmentarzu parafialnym w Puławach.