Wojna wybuchła formalnie 5 marca 1824 roku, po serii potyczek granicznych w Arakanie.
Wojna
Na początku wojny zaprawieni w walce Birmańczycy, lepiej zaznajomieni z terenem stanowiącym „potężną przeszkodę dla marszu wojsk europejskich”, zdołali odepchnąć lepiej uzbrojone siły brytyjskie, w skład których wchodzili żołnierze europejscy i indyjscy. W maju armia Uzany zajęła Cachar i Jaintię, a siły księcia Myawaddy pokonały wojska brytyjskie na terenie Bengalu, co spowodowało wybuch paniki w Kalkucie.
Zamiast prowadzenia walk w trudnym terenie, Brytyjczycy zdecydowali się na przeniesienie działań wojennych na obszar samej Birmy. 11 maja 1824 roku do portu Rangunu zawinęły brytyjskie siły morskie liczące ponad 10 000 ludzi pod dowództwem Archibalda Campbella i z zaskoczenia zajęły miasto. Bagyidaw nakazał Maha Banduli i większości swych wojsk powrót do kraju i wyjście na spotkanie wroga w Rangunie. W grudniu 1824 roku liczące 30 000 żołnierzy wojska Banduli próbowały odbić Rangun, ale zostały zdecydowanie pokonane przez o wiele lepiej uzbrojone siły brytyjskie. Brytyjczycy przeszli niezwłocznie do ofensywy na wszystkich frontach. W kwietniu 1825 roku wojska brytyjskie wyparły Birmańczyków z Arakanu, Asamu, Manipuru, Taninthayi oraz delty Irawadi, gdzie poległ generał Maha Bandula.