Andrzej Czohara (ur. 14 stycznia 1947 w Opolu) – polski prawnik, specjalista prawa wyznaniowego, radca prawny, funkcjonariusz publiczny, współtwórca prawodawstwa wyznaniowego III Rzeczypospolitej.
Życiorys Ukończył studia prawnicze na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego, gdzie też pod kierunkiem prof. Michała Pietrzaka, na podstawie rozprawy pt. Ewolucja koncepcji państwa w doktrynie papiestwa (1878-1983) uzyskał w 1984 stopień naukowy doktora nauk prawnych w zakresie prawa wyznaniowegoP. Borecki, Doktorzy wypromowani przez prof. zw. dr hab. Michała Pietrzaka, [w:] Pro bono Reipublicae. Księga jubileuszowa Profesora Michała Pietrzaka, red. P. Borecki, A. Czohara, T.J. Zieliński, Warszawa 2009, , s. 31.. Pracę w administracji państwowej podjął w 1976 w Instytucie Administracji i Zarządzania Urzędu Rady Ministrów, gdzie pełnił kolejno stanowiska asystenta, starszego asystenta, a od 1986 adiunkta. W 1990 przeszedł w Urzędzie Rady Ministrów do pracy w Biurze do Spraw Wyznań, w którym pełnił kolejno funkcję dyrektora Zespołu Ogólnego Biura do Spraw Wyznań URM (1990-1995), p.o. Dyrektora Biura do Spraw Wyznań URM (1995-1996). W 1996 uzyskał wpis na listę radców prawnych w Okręgowej Izbie Radców Prawnych w Warszawie.