Nabożeństwo lipcowe – forma zbiorowej modlitwy sprawowanej najczęściej wieczorem, przed lub po Mszy Świętej, analogicznie do nabożeństwa majowego i czerwcowego, w Kościele rzymskokatolickim poświęconej Najdroższej Krwi Jezusa Chrystusa, a w Kościele Katolickim Mariawitów czci Przenajświętszego Sakramentu.

Składa się z adoracji Najświętszego Sakramentu i stosownej litanii.

Nabożeństwo lipcowe w Kościele rzymskokatolickim Zgodnie z tradycją lipiec poświęcony jest czci Najdroższej Krwi Chrystusa. Na 1 lipca papież Pius IX w dekrecie Redempti sumus z 1849 wyznaczył Święto Najdroższej Krwi Chrystusa (zniesione podczas reformy liturgicznej w 1969). Do rozwoju kultu przyczynił się św. Kasper del Bufalo i założone przez niego Zgromadzenie Misjonarzy Krwi Chrystusa. Msza Święta i oficjum o Krwi Chrystusa została zatwierdzona już wcześniej, za Benedykta XIV. Święty Jan XXIII zatwierdził do publicznego odmawiania Litanię do Najdroższej Krwi Chrystusa (list apostolski Inde a Primis z 1960).