Również na pierwszym roku studiów pojawił się na zgrupowaniu szkockiej kadry, przynależąc wówczas do klubu Harlequins i reprezentacyjnego zespołu hrabstwa Surrey. Otrzymał powołanie na Puchar Pięciu Narodów 1960 i zadebiutował w przegranym spotkaniu na Murrayfield z Francją. Utrzymał miejsce w składzie na drugi mecz Pucharu Pięciu Narodów z Walią, lecz grał w nim z kontuzją ręki, tak więc standard jego gry odbiegał od oczekiwanego. Gubione w tym spotkaniu piłki spowodowały, iż opuścił resztę meczów turnieju, wyjazd kadry do Południowej Afryki, a także cały sezon 1961. Forma w uniwersyteckim zespole dały mu powołanie na Puchar Pięciu Narodów 1962, zagrał w nim we wszystkich czterech meczach, a na przeszkodzie w zdobyciu pierwszego od 1935 roku Triple Crown stanął remis z Anglią. Ogółem wystąpił zatem w sześciu meczach szkockiej reprezentacji nie zdobywając punktów. W kwietniu 1962 roku wybrany został do zespołu Barbarians na mecz z Cardiff RFC. Grał następnie dla Oxford RFC oraz hrabstwa Oxfordshire.