– kompleks świątyń buddyjskich szkoły zen, szkoły rinzai. Położony w dzielnicy Murasakino, w Kioto. Znajduje się w nim najstarsza zachowana w Japonii tokonoma (wnęka służąca jako przestrzeń dekoracyjna) i najstarszy genkan (przedsionek).
Historia świątyni Daitoku została wybudowana jako pustelnia w 1315, a później przebudowana na małą świątynię w roku 1319 przez mistrza zen Shūhō Myōchō (宗峰妙超), który został tzw. opatem założycielem. Kompleks znajduje się w północnej części Kioto. W 1325 roku został zamieniony na życzenie cesarza Hanazono (1297–1348) w budynek błagalny dla dworu cesarskiego. Po dodaniu pawilonu Dharmy (hattō) i kwater opata przeprowadzono w lutym 1327 roku konsekrację w obecności dwu cesarzy i tę datę uważa się za początek świątyniHeinrich Dumoulin. Zen Buddhism: a History. Japan. s. 187..
Początki Daitoku łączą się z linią przekazu ōtōkan, do której należeli Nampo Jōmyō, Shūhō Myōchō i Kanzan Egen. Linia przekazu zapoczątkowana przez mistrza Shūhō okazała się najbardziej wpływową linią przekazu w historii japońskiego zenHeinrich Dumoulin. Zen Buddhism: a History. Japan. s. 186..
Świątynia była nieustannie rozbudowywana dzięki dotacjom płynącym od bogatych patronów z miasta SakaiDziś jest to południowa część Osaki.Judith Clancy. Kyoto. City of Zen. s.