Aby wyeliminować energię z innych źródeł, które generowałyby błędy pomiaru, detektory światła i ich otoczenie jest utrzymywane w temperaturze –120 °C przez urządzenie kriogeniczne.
Do określenia stężenia w słupie powietrza wykorzystuje się pomiar w trzech stosunkowo wąskich i znacznie oddalonych od siebie pasmach podczerwieni. Jedno pasmo spektralne leży w zakresie pochłaniania przez tlen (pasmo A 0,765 µm), a dwa pasma w zakresie pochłaniania przez dwutlenek węgla (pasmo słabe 1,61 µm, pasmo silne 2,06 µm). Stężenie tlenu cząsteczkowego w atmosferze jest stałe i jednakowe, na podstawie pochłaniania w paśmie tlenu określa się ilość powietrza na drodze promienia docierającego do przyrządu, a także występowanie chmur, smogu i innych czynników zakłócających. Wyniki uzyskane z dwóch pasm pochłaniania umożliwiają oszacowanie wysokości, na której występuje zwiększone stężenie .
Uzyskany przez spektrometry widma są rejestrowane przez matryce FTA o rozdzielczości 1024 × 1024 pikseli. W trybie pracy, matryce są odczytywane z częstotliwością 3 Hz, tylko z części matrycy, a dane z sąsiednich pikseli są łączone, tak że z jednego odczytu z matrycy uzyskuje się 8 widm.