1980–1985 dowódca 40 Dywizji Myśliwskiej Wojsk Obrony Przeciwlotniczej na Dalekim Wschodzie. Na tym stanowisku 1 września 1983 wydał rozkaz zestrzelenia koreańskiego samolotu pasażerskiego z 269 osobami na pokładzie. 1985-1988 dowódca 71 Niszczycielskiego Korpusu Lotniczego Wojsk Obrony Przeciwlotniczej ZSRR stacjonującego na terenie NRD. W 1988 ukończył Akademię Wojskową Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych ZSRR im. K. Woroszyłowa w Moskwie i został I zastępcą dowódcy Wojsk Obrony Przeciwlotniczej Kraju. Od 1989 zastępca dowódcy, a od 1990 dowódca 11 Armii Obrony Powietrznej (największej w ZSRR) z kwaterą sztabu w Chabarowsku. Od 1991 dowódca obrony powietrznej okręgu moskiewskiego. W styczniu 1998 został dowódcą Sił Powietrznych Federacji Rosyjskiej w stopniu generała-pułkownika. 21 lutego 2000 mianowany przez prezydenta Władimira Putina generałem armii. W styczniu 2002 przeniesiony do rezerwy w związku z osiągnięciem ustawowej granicy wieku.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Anatolij Kornukow · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.