19 czerwca 1959 otrzymał nominację na biskupa budimlańskiego, wikariusza metropolii Czarnogóry i Przymorza. Jego chirotonia biskupia odbyła się 28 czerwca tego samego roku. W związku z wakatem na metropolii Czarnogóry i Przymorza został jej administratorem. Dwa lata po wyświęceniu na biskupa został wybrany na ordynariusza eparchii banjaluckiej. Kierując tą administraturą, doprowadził do budowy znacznej liczby nowych cerkwi oraz domów parafialnych, odbudowując tym samym eparchię po zniszczeniach z czasów II wojny światowej i Niezależnego Państwa Chorwackiego. Odbudował zniszczoną przez ustaszy cerkiew Trójcy Świętej w Banja Luce.
W 1980 na własną prośbę został przeniesiony na katedrę sremską, na której pozostawał do śmierci w 1986. Został pochowany na terenie monasteru Krušedol.
Przypisy
Kategoria:Biskupi sremscy Kategoria:Biskupi banjaluccy Kategoria:Metropolia Czarnogóry i Przymorza Kategoria:Absolwenci Wydziału Teologii Prawosławnej Uniwersytetu w Belgradzie Kategoria:Urodzeni w 1916 Kategoria:Zmarli w 1986