3in Rocket (powszechnie znana jako Unrotated Projectile) – brytyjska niekierowana rakieta ziemia-powietrze z okresu II wojny światowej. Pod koniec wojny używana była także jako rakieta powietrze-ziemia między innymi przez samoloty Hawker Typhoon oraz jako rakieta ziemia-ziemia na niektórych czołgach brytyjskich.
Historia W Wielkiej Brytanii prace nad 3-calowymi rakietami przeciwlotniczymi rozpoczęto w 1934, ale aż do 1937 prace miały bardzo niski priorytet, zaproponowano wówczas, że nowo opracowane rakiety 3-calowe mogłyby stanowić dobrą alternatywę dla klasycznej artylerii przeciwlotniczej. 3-calowa rakieta (76,2 mm) przenosiła ładunek wybuchowy równy większej kalibrem armacie 3,7-calowej (94 mm).
Projekt otrzymał wówczas nazwę kodową Unrotated Projectile i prace kontynuowano Aberporth w Walii, a pierwsze testy z ostrą amunicją przeprowadzono na Jamajce. Po rozpoczęciu II wojny światowej eksperymentalna bateria w Aberporth jako pierwsza brytyjska bateria przeciwlotnicza zestrzeliła niemiecki bombowiec.
W czasie wojny opracowano szereg różnego typu wyrzutni, zarówno lądowych jak i okrętowych, używających rakiet 3-calowych takich jak Z Battery czy Projector, 3in, Rocket (w wielu wersjach).