Wnętrze budynku kilkakrotnie było zdobione freskami, malowanymi za każdym razem na starszej warstwie obrazów. Warstwa z postaciami królów serbskich jest najstarsza, na niej na przełomie XVI i XVII w. nowe freski tworzył athoski mnich Jerzy (Mitrofanović), uważany w swoich czasach za najwybitniejszego malarza cerkiewnego (w Bośni malował również cerkiew w skalnym monasterze Zavala). W II poł. XVII w. kolejne freski wykonał malarz Teodor, działając na zlecenie popa Bajovicia (późniejszego hieromnicha Mojżesza). Z XVI w. pochodzi unikatowy fresk przedstawiający Ostatnią Wieczerzę. Wbrew tradycji, Jezusa ukazano na nim w bocznej części malowidła, nie zaś w centrum. Malarz namalował na stole sztućce używane przez współczesnych mu Serbów.
Monaster Dobrićevo był ośrodkiem duchowym i kulturalnym miejscowej ludności serbskiej. Cerkiew klasztorna, a dokładnie miejsce pod wielkim żyrandolem (panikadiłem, polijelejem) w nawie, była tradycyjnym miejscem godzenia się zwaśnionych rodów i plemion. Szczególnym obiektem kultu miejscowych prawosławnych były relikwie nieznanego z imienia biskupa.