Kotlina Sulowska ma charakter kotliny erozyjnej. Powstała dzięki różnym formom erozji, głównie erozji wodnej potoku Hradnianka. Dzisiejsze dno kotliny budują w większości miękkie łupki mezozoiczne. Wznoszący się wokół kotliny grzbiet, a zwłaszcza jego najwyższe fragmenty, budowane są natomiast ze znacznie młodszych, ale i odporniejszych na wietrzenie wapnistych zlepieńców, pochodzących z paleogenu, tzw. zlepieńców sulowskich. W północnej części kotliny grzbiet ten tworzy oryginalny skalny amfiteatr z licznymi ścianami, turniami i igłami skalnymi.
Stoki kotliny powyżej poziomicy 500–550 m n.p.m. porastają lasy. Dno kotliny jest wykorzystywane rolniczo głównie jako pastwiska i łąki kośne. W kotlinie rozłożyła się wieś Súľov-Hradná. Dostępna jest ona jedyną drogą jezdną, wiodącą z doliny Wagu wzdłuż potoku Hradnianka przez wspomniany Wąwóz Sulowski.
Bibliografia Barański Mirosław J.: Fascynujący, skalny świat. Sulowskie Skały, w: „Gazeta Górska” R. XXII, nr 4 (88), jesień 2014. Wyd. Centralny Ośrodek Turystyki Górskiej PTTK w Krakowie, s. 42–45. Vavrík Bartolomej – Vavríková Eta i in.: Strážovské vrchy. Turistický sprievodca ČSSR č. 19, wyd. Šport, slovenské telovýchovné vydavateľstvo, Bratislava 1985. Súľovské vrchy. Mapa 1:50 000, wyd. 4, VKÚ Harmanec 2010, .
Kategoria:Góry Strażowskie Sulowska, Kotlina