Uważa się, że dziewięć tarasów, z których się ona składa, symbolizuje dziewięć poziomów podziemnego świata, a zwrócenie budowli w kierunku zachodzącego słońca to symbol krainy cieni, do której miała prowadzić.
Wewnątrz świątyni znajdują się dobrze zachowane, drewniane nadproża. Jedno z nich oznaczone numerem 3 pomalowane zostało na czerwono. Pigwica właściwa, z którego je wyrzeźbiono, jest bardzo twardym czerwono-brązowym drzewem powszechnie występującym w okolicy. Nadproża wykonywano z desek tego drzewa, a następnie umieszczano w małych niszach znajdujących się w ścianach świątyni. Najbardziej zawiłe składało się z czterech desek, ale w XIX wieku dwie z nich przeniesiono w nieznane miejsce. Dwie pozostałe zabrał Alfred Maudslay i wysłał do Muzeum Brytyjskiego, gdzie znajdują się do dziś.
Na szczycie budowli znajduje się wysokie, kamienne zwieńczenie udekorowane rzeźbą siedzącego władcy Jasawa Chana K'awiila I, choć trudno ją obecnie dostrzec. Wewnątrz świątyni zbudowano trzy wąskie i ciemne pomieszczenia o typowym dla Majów sklepieniu kołnierzowym.