Odkrycie i badania Miasto zostało opuszczone w IX wieku, jednak część budowli była zamieszkiwana aż do XIII wieku. Ukryte w dżungli ruiny zostały odkryte pod koniec XVII wieku przez hiszpańskich misjonarzy. W 1848 roku miasto zostało ponownie odkryte przez naukową ekspedycję zorganizowaną przez rząd Gwatemali. W 1877 roku część zabudowań została splądrowana, łącznie z głównymi świątyniami.
W latach 1881-82 badacz ruin Alfred P. Maudslay sporządził pierwszą mapę centrum miasta, na którą naniósł pięć świątyń, oznaczając je literami alfabetu. W 1895 roku Teoberto Maler, przeprowadzając pomiary topograficzne, określił Świątynię I jako „Pierwszą Wielką Świątynię”. W 1911 roku inny badacz Alfred Tozzer przejął nazewnictwo Malera, ale później skrócił je do obecnej nazwy.
W 1955 roku Uniwersytet Pensylwanii rozpoczął „Projekt Tikal”, w ramach którego przeprowadzono serię badań archeologicznych i przygotowano ruiny do udostępnienia dla turystów. Prace objęły także Świątynię I i II, jednak pomimo prowadzonych wykopalisk dopiero w 1962 roku odkryto grobowiec Jasawa Chana K'awiila I.
Przypisy
Kategoria:Tikál Kategoria:Sztuka Majów Kategoria:Piramidy mezoamerykańskie Kategoria:Stanowiska archeologiczne w Gwatemali