thumb|Józef Chirowski (pierwszy z lewej) podczas odsłonięcie popiersia Marszałka Józefa Piłsudskiego w gmachu Sądu Okręgowego we Lwowie w maju 1936. Obok m.in. Juliusz Prachtel-Morawiański, Marian Zbrowski, Stanisław Dębicki, Helena Lepiarz, Lucjan Malicki Józef Kazimierz Chirowski (ur. 11 października 1894 w Tyśmienicy, zm. 19 lutego 1967) – major audytor Wojska Polskiego, adwokat, prokurator. W 1959 został awansowany do stopnia podpułkownika przez władze II RP na uchodźstwie.
Życiorys Józef Kazimierz Chirowski urodził się 11 października 1894 w Tyśmienicy, w rodzinie Michała i Franciszki z Miałszygroszów. W 1913 ukończył gimnazjum w Przemyślu. Po wybuchu I wojny światowej w 1914, wraz z rodziną został ewakuowany na Węgry. W 1915 został zmobilizowany do cesarskiej i królewskiej armii i wcielony do c. i k. 10 pułku piechoty. Służył na froncie rosyjskim. We wrześniu 1915 w okolicach Równego dostał się do rosyjskiej niewoli. W maju 1918 uciekł i przedostał się do Lwowa.