Po rewolucji bolszewickiej 1917 przybył do Nowoczerkaska, wstępując do nowo formowanych wojsk Białych. Uczestniczył w 1 Marszu Zimowym. W maju 1918 odkomenderowano go do sztabu Armii Ochotniczej. W czerwcu tego roku został adiutantem głównodowodzącego gen. Antona Denikina. Podczas 2 Marszu Zimowego został ranny. Po wyzdrowieniu pod koniec 1918 odkomenderowano go do oddziału łączności sztabu Armii Ochotniczej. Od końca kwietnia 1919 służył w sztabie grupy armijnej gen. Piotra Wrangla. We wrześniu tego roku objął dowództwo Mieszanego Pułku Ułańskiego. W listopadzie 1920 wraz z wojskami Białych został ewakuowany z Krymu do Gallipoli. Na emigracji zamieszkał w Królestwie SHS. Służył krótko w jugosłowiańskiej straży pogranicznej. Pod koniec 1920 wyjechał do Szanghaju. Następnie zamieszkał we Francji. Objął funkcję dyrektora rosyjskiego korpusu kadetów w Wersalu pod Paryżem.
Linki zewnętrzne Biografia Gieorgija Aprielewa Kolejna biografia Gieorgija Aprielewa
Bibliografia Nikołaj N. Rutycz, Биографический справочник высших чинов Добровольческой армии и Вооруженных Сил Юга России. Материалы к истории Белого движения, 2002
Kategoria:Absolwenci Korpusu Paziów Kategoria:Oficerowie Imperium Rosyjskiego Kategoria:Biali (wojna domowa w Rosji) Kategoria:Biali emigranci rosyjscy Kategoria:Urodzeni w 1889 Kategoria:Zmarli w 1964