Przebieg bitwy 2 listopada oddziały 57 DP otrzymały rozkaz od gen. Sarraila, aby skierować się nad rzekę Crna i opanować przeprawy przez rzekę. W tym samym czasie 2 Armia bułgarska znalazła się w rejonie Kriwołaku, dążąc do odcięcia wojsk serbskich od jedynej drogi ucieczki, przez północną Albanię. Po opanowaniu wschodniego brzegu Wardaru Bułgarzy zablokowali ruch pociągów na linii Nisz-Saloniki.
3 listopada jednostki bułgarskie zaatakowały południową flankę oddziałów gen. Sarraila, które kontrolowały linię kolejową w dolinie Wardaru. Początkowo sukcesy odnosiły oddziały francuskie, ale po przybyciu uzupełnień liczebność oddziałów bułgarskich wzrosła do 60 000 żołnierzy. Przewaga liczebna wojsk bułgarskich groziła okrążeniem i zagładą jednostek francuskich. 12 listopada do francuskiego dowództwa dotarły informacje o klęsce Serbów. Gen. Sarrail otrzymał rozkaz, aby zebrać jak największą liczbę ocalałych oddziałów serbskich i rozpocząć odwrót w kierunku Salonik. Do 23 listopada Sarrail nie wykonał tego rozkazu mimo nasilających się ataków bułgarskich. Odwrót rozpoczęto 23 listopada wraz z oddziałami brytyjskimi, które w tym czasie zostały pobite przez Bułgarów w bitwie pod Kosturino.